กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 395 กาลเวลาดั่งคมมีด
เมื่อรู้ว่าวิชาเนตรของไป๋อี้มองเห็นเพียงผีร้าย มองทะลุเสื้อผ้าไม่ได้ สวีจงก็ผิดหวังขึ้นมาทันที เขายังคงเฝ้าคิดถึงผู้อาวุโสคุมกฎผู้นั้นไม่เลิกรา แต่กับภูตผีวิญญาณร้ายแล้วไม่มีความสนใจแม้แต่น้อย โดยเฉพาะร่างจริงของผีร้ายล้วนเป็นรูปลักษณ์ชวนขยะแขยง เขาสวีผู้อาวุโสใหญ่ไม่มีรสนิยมดูผีหรอก
"อย่างนี้นี่เอง ถ้าอย่างนั้นก็หนึ่งแสนศิลาวิญญาณแล้วกัน" สวีจงล้มเลิกความคิดเรื่องวิชาเนตร จากนั้นก็ใช้วิชาถ่ายทอดเสียงบอกตำแหน่งลับแห่งหนึ่งกับที่มาของการได้วิชาท่าร่างให้ไป๋อี้รู้
"ยอดเขาเสือเงิน..." ไป๋อี้ท่องชื่อสถานที่ประหลาดในเสียงถ่ายทอดของสวีจงอยู่ในใจ ในที่สุดเขาก็รู้แล้วว่าวิชาท่าร่างของสวีจงมาจากที่ใด