กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 385 กระแสวิญญาณสู่ตำหนักสุดท้าย
ตำหนักใต้ดินของสุสานหลวง มองดูแล้วก็เหมือนสุสานขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ที่นี่มีกระแสลมเย็นยะเยือกพัดวูบวาบ ไอศพคละคลุ้งหนาทึบ ใครเห็นก็รู้ว่าที่นี่คือพื้นที่อันตราย
แต่เมื่อไป๋อี้นั่งขัดสมาธิอยู่หน้าตำหนักหลังสุดท้าย กลับมีความรู้สึกประหลาดอย่างหนึ่งราวกับตกอยู่ในวังวน แต่นั่นไม่ใช่วังวนจริง เป็นการไหลเวียนของกลิ่นอายบางอย่าง
กลิ่นอายนั้นไม่ใช่ไอหยินหรือไอศพ ทั้งไม่ใช่คลื่นพลังวิญญาณปะปนกับไอศพที่แผ่ออกมาจากส่วนลึกของตำหนักก่อนหน้านี้ กลิ่นอายนี้ประหลาดพิกล อธิบายได้ยาก และสัมผัสรับรู้ได้ยากยิ่ง ราวกับเสียงโหยหวนไร้เสียง เป็นความอาฆาตยึดติดอย่างหนึ่ง