กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 375 หลบหนีกลางสนามรบ
ไป๋อี้เหลือบมองจ้าวเหิง แล้ววางจอกสุราลง ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน พลันสายลมที่เกิดจากพลังจิตสัมผัสก็พัดวูบขึ้นมากลางห้องโถง ไล่กลิ่นหอมอวลและไออุ่นจากหญิงงามให้สลายหายไปสิ้น ตะเกียงที่สว่างวูบวาบก็พลันสว่างจ้าขึ้นกว่าเดิม
“ระบำงาม สุราเลิศ หญิงงดงามดั่งบุปผาพีช หอเหวินเซียงสมชื่อจริงแท้” ไป๋อี้กล่าวยิ้มบาง ดวงตายังคงใสกระจ่างดั่งธารน้ำ “ในเมื่อทุกท่านสำราญใจกันเต็มที่แล้ว พวกเราก็ถึงเวลาต้องไปแล้ว”
พลังจิตสัมผัสและเสียงกระซิบแผ่วเบาที่ไป๋อี้ปล่อยออกมา ราวกับฟางเส้นสุดท้ายช่วยชีวิต ทำให้จ้าวเหิงรู้สึกโล่งโปร่งขึ้นทันที เขาเองก็ทนบรรยากาศเช่นนี้ไม่ไหวจริง ๆ เมื่อได้ยินคำพูดของไป๋อี้ก็รีบลุกขึ้นยืนทันที