เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 351 เจรจาลับกลางป่า
ศึกชิงชีพจรปราณสิ้นสุดลงแล้ว ผู้ฝึกตนอิสระที่มาดูความคึกคักก็ทยอยจากไป ชายผู้หนึ่งสวมเสื้อคลุมฟางตัวกว้างปะปนอยู่ในกลุ่มผู้ฝึกตนอิสระ ครั้นออกพ้นอาณาเขตผาร่ำโลหิต เจ้าของเสื้อคลุมฟางตัวนั้นกลับเปลี่ยนเส้นทาง แทรกตัวเข้ารวมกับเหล่าศิษย์สำนักชางอวิ๋น
ศิษย์ชางอวิ๋นสองสามคนที่เดินรั้งท้ายสังเกตเห็นคนตามมาข้างหลัง หันไปมองก็รีบโค้งคำนับพร้อมกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่า “ศิษย์พี่หลง”
หลงอู๋หยาตอบรับการคารวะของคนสำนักเดียวกันเพียงพยักหน้าแล้วสาวเท้าก้าวยาวจากไป ใบหน้าอวบอ้วนที่ถูกหมวกสานบังไว้กว่าครึ่งเต็มไปด้วยความมืดหม่นน่าหวั่นเกรง
ผาร่ำโลหิตที่ครึกโครมมาสิบวันกลับคืนสู่ความเงียบสงบดังเดิม หมอกโลหิตที่ถูกผู้ฝึกตนจำนวนมากขับไล่สลายไปก็ค่อย ๆ ลอยกลับมารวมตัว ราวกับม่านหมอกชั้นหนึ่งปกคลุมพื้นที่อันตรายในเทือกเขาไท่เหิงนี้ไว้
คล้ายคลึงกับผาร่ำโลหิต น่านฟ้าเหนือแดนผู้ฝึกตนต้าผู่ก็เหมือนถูกม่านหมอกชั้นหนึ่งปกคลุมอยู่ เพียงแต่ม่านหมอกชั้นนี้มิเพียงมีสีโลหิตจาง ๆ ยังอบอวลไปด้วยความเคียดแค้นและเจตนาสังหาร
เมื่อศึกชิงชีพจรปราณจบลง ข่าวหนึ่งที่สะเทือนวงการผู้ฝึกตนต้าผู่ทั้งมวลก็แพร่สะพัดไปทั่วต้าผู่ในเวลาเพียงไม่กี่วัน สุดท้ายก็ลามไปถึงชิงโจว