กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 267 โอสถบำรุงโฉม
ด้วยขั้นแก่นทองคำพุ่งเข้าใส่ฝูงสัตว์อสูรที่ต่ำสุดก็ยังอยู่ระดับสี่ ผลที่จะตามมาย่อมคาดเดาได้ไม่ยาก
หลวี่จื่อโม่พุ่งเข้าไปราวมอดบินเข้ากองไฟ ไม่ถึงชั่วครู่เดียวก็มีบาดแผลเต็มร่าง ขณะที่หมีอสูรยักษ์ผู้ดุร้ายยกอุ้งเท้าขึ้นฟาด นางก็เพิ่งรู้สึกเสียใจภายหลัง เสียใจที่ไม่ควรเอาแต่ใจเช่นนี้ ไม่ควรบุ่มบ่ามเช่นนี้
สายรุ้งยาวสายหนึ่งกวาดมาจากริมทะเล หมีอสูรยักษ์ที่กำลังจะฉีกร่างหลวี่จื่อโม่เป็นชิ้น ๆ ก็หมอบราบลงกับพื้นอย่างนอบน้อมเสียแล้ว การนำทางของเซียนจวินหาใช่สิ่งที่สัตว์อสูรเหล่านี้จะต้านทานได้
เป็นครั้งแรกที่หลวี่จื่อโม่ก้าวขึ้นไปบนสายรุ้งยาวซึ่งควบแน่นจากมรรคจิตอันสูงส่งสุดพรรณนา ณ ปลายทาง ชายผมเงินดูคล้ายกำลังยิ้มบาง ๆ