กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 264 สัตว์เลี้ยงที่ถูกเรียกว่าหมาไร้ขน
เห็นผู้มาเยือน ไป๋อี้พยักหน้ากล่าว “แม่นางหลวี่ คงสบายดีกระมัง”
ผู้ที่เดินออกมาจากประตูน้ำแข็งไม่ใช่ใครอื่น หากแต่เป็นหยกงามแห่งชิงโจว หลวี่ซีเฉิน ที่เพิ่งฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บ
“ยังไม่ตายหรอก แต่ข้าเกือบเอาชีวิตไม่รอดแล้ว!”
ไม่รู้เพราะเหตุใด พอเห็นไป๋อี้ หลวี่ซีเฉินก็รู้สึกโกรธขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ต่อให้นางรู้ว่าไป๋อี้คือคนที่ช่วยตนออกมาจากตำหนักใต้ดินก็ตาม แต่ก็ยังทำท่าทางฮึดฮัดขุ่นเคืองอยู่อย่างนั้น
ไป๋อี้สำรวจหลวี่ซีเฉินตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วพูดอย่างงุนงงว่า “แขนขาก็อยู่ครบ หน้าตาก็ปกติ สีหน้าของแม่นางหลวี่ดูดีกว่าข้าเสียอีก จะว่าแทบเอาชีวิตไม่รอดได้อย่างไร”