กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 187 หยางไห่
ผลักประตูเข้าบ้านไป๋อี้กลับทำตัวเป็นธรรมชาติราวกับเดินเข้าบ้านของตัวเอง ส่วนชายที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออย่างใจจดใจจ่ออยู่ในห้องก็ไม่มีท่าทีประหลาดใจเช่นกัน เขาวางหนังสือลงแล้วยิ้มอย่างสงบ
“พี่หยาง ไม่ได้พบกันเสียนาน อยู่ที่นี่พอจะสุขสบายบ้างหรือไม่” ไป๋อี้นั่งลงแล้วเอ่ยถามอย่างเรียบ ๆ
“เขาว่ากันว่าเซียนน้อยซ่อนในป่า เซียนใหญ่ซ่อนในเมือง ชีวิตอันเรียบง่ายในโลกมนุษย์นี่ ข้าไม่ได้ลิ้มรสมานานมากแล้ว อยู่ที่นี่สบายกว่าอยู่ในสำนักมากนัก” หยางไห่สวมชุดผ้าฝ้ายสะอาดสะอ้าน มวยผมรวบไว้เป็นปมเดียว พับแขนเสื้อขึ้น ดูภายนอกก็เหมือนชาวบ้านธรรมดาฐานะยากจน เพียงแต่แววตาสดใสกว่าเมื่อครั้งอยู่ในคุกใต้ดินมาก