กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 มีชีวิตอย่างแท้จริง
หลีจื่อเซียนรังเกียจความรู้สึกของสายลมเย็นที่พัดผ่านใบหน้ายิ่งนัก นางยิ่งทนไม่ได้ที่ใบหน้าประหลาดของตนปรากฏในสายตาผู้คน มีเพียงคลุมหน้าด้วยผ้าบางเบาเท่านั้นจึงรู้สึกปลอดภัย ดังนั้นนางจึงอาศัยอยู่ตามลำพังในหุบเขาจื่อเถิงมากว่ายี่สิบปี ไม่ย่างเท้าออกจากหุบเขาโดยง่าย
ผ้าบางเบาที่ปิดหน้าตลอดทั้งปีถูกกระแสน้ำเชี่ยวกรากพัดพาไปนานแล้ว ในโลกใต้ดินแห่งนี้ หลีจื่อเซียนทำได้เพียงแสดงใบหน้าที่แท้จริงให้ผู้คนเห็น เดิมทีนางตั้งใจว่าเมื่อหาทางออกพบแล้วจะรีบกลับไปยังหุบเขาจื่อเถิงทันที แต่ระหว่างทางกลับพบศิษย์ร่วมสำนักที่ตกทุกข์ได้ยาก
ทนไม่ได้ที่จะเห็นศิษย์น้องร่วมสำนักถูกอสูรแมลงกัดตาย หลีจื่อเซียนจึงยื่นมือเข้าช่วยเหลือ