เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 จระเข้กระดูกยมกับหินเทียนกัง
สายตาของไป๋อี้จับจ้องอยู่ที่ปากถ้ำประหลาดนั่นอย่างไม่วางตา ทางเดินกระดูกขาวบนโคลนตมหน้าถ้ำช่างพิลึกพิลั่น ให้ความรู้สึกเยือกเย็นน่าขนลุก
ภายในถ้ำมืดครึ้ม ลึกล้ำและชวนให้รู้สึกไม่ปลอดภัย มองไม่ออกว่าข้างในเป็นสถานที่เช่นไร หากผู้ฝึกตนอื่นเห็นถ้ำนี้ต้องถอยห่างออกไปแน่ ทว่าไป๋อี้กลับหยุดฝีเท้าเพราะสิ่งนี้เอง ในแววตาค่อย ๆ ฉายประกายแปลกตาขึ้นมา
"จระเข้กระดูกยม หินเทียนกัง ไม่คิดว่าจะได้พบวัสดุเช่นนี้"
รำพึงอยู่ในใจ ไป๋อี้แผ่สัมผัสวิญญาณออกไปอย่างระมัดระวังที่สุด รับรู้ถึงทางเดินกระดูกขาวหน้าถ้ำ ครู่ใหญ่จึงถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก
ถ้ำนั้นก็เป็นเพียงถ้ำจริง ๆ แต่ทางเดินกระดูกขาวหน้าถ้ำหาใช่ทางเดินไม่ หากเป็นหางของสัตว์อสูรระดับห้าที่พบเห็นได้ยากยิ่งอย่างจระเข้กระดูกยม