กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 อพยพย้ายถิ่น
ภายในเรือนไม้ ไป๋อี้หยิบโอสถเปิดชีพจรออกมาหลายเม็ดโยนลงบนโต๊ะไม้ ส่วนตนเองหลับตาฝึกฌานสงบใจ ฟื้นฟูอาการบาดเจ็บที่เกือบเอาชีวิตไม่รอด
เห็นโอสถกลิ้งมา เจ้าหนอนขาวดีใจอย่างยิ่ง รีบโอบกอดไว้หนึ่งเม็ด ไม่ว่าจะเป็นโอสถชนิดใด ก่อนอื่นกัดฉับเข้าปากไปครึ่งเม็ด
“แค่ก แค่ก ๆ ๆ ๆ!”
มันพ่นโอสถที่อยู่ในปากออกมา แล้วเอ่ยอย่างหัวเสีย “นี่มันโอสถห่วยอะไรกัน ถึงขั้นระดับเก้ายังไปไม่ถึง เห็นชัด ๆ ว่าเป็นกากโอสถชัด ๆ คิดถึงปีนั้นโอสถวิญญาณต่ำกว่าระดับสาม ข้าไม่ชายตามองด้วยซ้ำ...”
ท่ามกลางหางตาของนายที่กระตุกถี่ ๆ เสียงของเจ้าหนอนขาวก็ค่อย ๆ เบาลง สุดท้ายหุบปากอย่างเก้อเขิน กอดโอสถแทะอย่างเอาเป็นเอาตาย