เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 เมืองชิงสุ่ย
ข่าวการสอบใหญ่ของสำนักเซียนทำให้ไป๋อวี้สนใจใคร่รู้ยิ่งนัก ระหว่างทำงานนางเคยได้ยินมาบ้างว่า สถานที่สอบใหญ่อยู่ที่เมืองชิงสุ่ยซึ่งห่างออกไปร้อยลี้ คนยากจนอย่างตระกูลไป๋โดยทั่วไปไม่มีทางไปร่วมสอบ
ไม่ต้องพูดถึงว่าหนทางไปเมืองชิงสุ่ยนั้นไกลเพียงใด ต้องจ้างรถม้า ต่อให้ไปถึงเมืองชิงสุ่ยแล้ว คนยากจนก็ไม่มีเงินพอจ่ายค่าโรงเตี๊ยม
“ท่านพี่ พวกเราไปสอบเซียงซื่อเถิด” ไป๋อวี้ชั่งใจระหว่างการเป็นเซียนกับการเป็นจวี่เหริน แล้วเอ่ยอย่างกังวลว่า “คนธรรมดาจะมีสักกี่คนได้เป็นเซียนเล่า พวกเราคงไม่มีวาสนาดีถึงเพียงนั้น ท่านอ๋องน้อยมีสำนักเซียนคอยสั่งสอนยังสอบตกครั้งแล้วครั้งเล่า ไยเลยคนยากจนอย่างพวกเราจะทำได้”
สิ่งที่ไป๋อวี้คาดหวังคือให้พี่ชายสอบได้เป็นจวี่เหริน วันหน้าจะได้เป็นขุนนางเล็ก ๆ สักตำแหน่ง พี่น้องสองคนก็จะได้มีกินมีใช้ ไม่ต้องถูกใครรังแกอีก