กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 395 สะใจโว้ย
เฉินเย่เดินเข้าไปในห้องนอน
ประตูห้องปิดดังปัง
ห้องนั่งเล่นในห้องสวีตด้านนอกพลันตกอยู่ในความเงียบสนิท
หลิวหมิงเชานั่งอยู่บนโซฟา หัวสมองส่งเสียงอื้ออึงไปหมด
หัวหน้าฉินกับหัวหน้าเกานั่งขนาบข้างเขา ในมือของทั้งสองยังถือเอกสารแถลงการณ์ประณามอย่างเป็นทางการฉบับที่ถูกยกเลิกไปแล้ว
สามคนนี้ปกติเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในแวดวงการต่างประเทศของเมืองซื่อปา ที่เดินวางอำนาจไปทั่วจนแทบไม่มีใครกล้าขวาง
แต่ตอนนี้กลับนั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนโซฟา ราวกับเด็กประถมที่เพิ่งถูกครูตำหนิ
สายตาของทั้งสามจับจ้องไปยังคนสี่คนที่อยู่หน้าเครื่องคอมพิวเตอร์
หม่าลู่ชางเชิดพุงขึ้นความประจบประแจงเมื่อครู่ น้ำเสียงพลันดังขึ้นอย่างมีพลัง