กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 385 นายจะปวดหัวเรื่องอะไรกันเล่า
"เปล่า... ไม่ได้คิดจะทำอะไรสักหน่อย"
เฉินเย่ยัดโทรศัพท์มือถือลงกระเป๋าเสื้ออย่างเป็นธรรมชาติ ส่ายหัวรัวๆ ราวกับกลองป๋องแป๋ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความบริสุทธิ์ไร้เดียงสา
หลิวเจี้ยนเฉิงจ้องเขาอยู่สามวินาที
ด้วยประสบการณ์ที่สั่งสมมาหลายปี เขามั่นใจว่าไอ้เด็กคนนี้กำลังคิดแผนชั่วอยู่แน่ๆ
แต่เฉินเย่หยิบปากกาขึ้นมาแล้ว
ฟึ่บๆ สองที
ลงชื่อเรียบร้อย
เจ้าหน้าที่ฝ่ายการต่างประเทศสองคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ชายวัยกลางคนในเสื้อแจ็กเก็ตข้าราชการก็พยักหน้า ไหล่ที่เกร็งอยู่พลันผ่อนคลายลง