กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 366 ไอ้ของพรรค์นี้น่ะเหรอที่นายเรียกว่าแสงแห่งสันติภาพ
"อ้อ"
หน่วนหน่วนก้มหน้าหงอย
ทั้งตัวดูราวกับมะเขือม่วงที่ถูกน้ำค้างแข็งเล่นงาน
ขาสั้นป้อมที่เคยก้าวฉับๆ ช้าลงไปกว่าครึ่ง รองเท้าแตะถูไถไปกับพื้นกระเบื้องจนเกิดเสียงเสียดสีดังแซ่ดๆ
เฉินเย่เดินนำอยู่ข้างหน้า ได้ยินเสียงฝีเท้าลากไปลากมาจากด้านหลัง
เขาหยุดเดิน
หันกลับไป
มองผมเปียแกละสองข้างที่เอียงกระเซอะกระเซิงอยู่สองวินาที
ยกมือขึ้นลูบหน้า