กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 332 อิงเจี้ยง ฉันทุ่มงบสามพันล้านจัดบูธ เฉินเย่ ผมใช้เวลาสิบห้านาทีถล่มคุณ
"ฟุตเทจมาจากไหน?"
เฉินเย่พลิกตัวเปลี่ยนท่านอน พาดขาอีกข้างไว้บนขอบโต๊ะ
แสงจากหน้าจอโทรศัพท์ส่องกระทบใบหน้าของเขาไปครึ่งหนึ่ง
"ในโต่วอินมีให้ดูเต็มไปหมด"
"อยากค้นอะไรก็ค้น อยากดูอะไรก็ดู"
เขาพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ ราวกับกำลังปรึกษากันว่าจะสั่งอาหารเดลิเวอรีอะไรมากินตอนเที่ยง
เกาเฟยอ้าปาก แต่กลับพูดอะไรไม่ออกสักคำ
โจวเจิ้งกัดฟันกรอดจนกรามแทบแตก
"แต่... ไอ้เวรเอ๊ย นายก็ไม่ได้บอกพวกเราสักคำ!"