กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 320 ช่วงที่ท่านไม่อยู่หลายวันมานี้ ผมลำบากสายตัวแทบขาดเลยครับ
หน้าประตู
ชายฉกรรจ์แปดคนเบียดเสียดกันเป็นกลุ่มก้อน
ต่างคนต่างพูดแข่งกันไม่หยุด
เกาเฟยหิ้วกุ้งล็อบสเตอร์บอสตันตัวยักษ์ที่ยังดิ้นพล่านอยู่สองตัว พยายามเบียดเข้าไปในกรอบประตูอย่างเอาเป็นเอาตาย
หม่าลู่ชางยื่นพุงโตๆ ออกมาขวางแขนของเกาเฟยไว้แน่นหนา
เขาพ่นน้ำลายกระจายไปทั่ว พร้อมแหกปากตะโกนเสียงดังว่ากรมประชาสัมพันธ์กลางต้องได้สิทธิ์ก่อน
บรรยากาศในที่เกิดเหตุไม่ต่างอะไรกับฝูงเป็ดแปดร้อยตัวกำลังประชุมกัน
เสียงดังจนเฉินเย่ปวดหัวตุบๆ
"หุบปาก!"