กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 312 เฮ้! พี่มืดของเราเริ่มฉลาดทันคนแล้วแฮะ
รถเวิ่นเจี้ย M9 จอดอยู่บนลานตากข้าวหน้าลานบ้านของคณะกรรมการหมู่บ้าน
มาร์สเกอก้าวขายาวๆ ลงจากรถเป็นคนแรก
เขาสวมสูทสีดำตัดเย็บพิเศษเข้ารูป เนกไทหูกระต่ายผ้าไหมแท้สีแดงเข้ม
รองเท้าหนังหัวแหลมที่สวมอยู่บนเท้าขัดจนมันวาว
เขาปรับสีหน้าให้พร้อม ยกไม้เซลฟี่ขึ้น แล้วโพสท่าราวกับกำลังเดินพรมแดง
ประตูฝั่งผู้โดยสารด้านหน้าถูกผลักเปิดออก
เฉินเย่หาวหวอดพลางก้าวลงจากรถ
เขาเปิดท้ายรถ หยิบบุหรี่หงถ่าซานมาสองคอตตอน หนีบไว้ใต้รักแร้
"ไปสิ จะยืนเอ๋ออยู่ทำไม"