กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 310 ดาเมจทางกายภาพไม่เท่าไหร่ แต่ดาเมจทางจิตใจรุนแรงถึงขั้นสุด
ฝ่ามือของเฉินเย่ตบลงบนแก้มของชายสวมแว่นกรอบทองที่โบกรองพื้นหนาเตอะอย่างไม่หนักไม่เบา
"เพียะ"
"เพียะ"
เสียงไม่ดังนัก
แต่เป็นการหยามเกียรติอย่างรุนแรง
ชายสวมแว่นกรอบทองตัวแข็งทื่อไปทั้งร่าง
ต่อหน้าผู้ชมกว่าสี่สิบล้านคนในห้องไลฟ์ของมาร์สเกอ เขาไม่กล้าแม้แต่จะปริปากโต้แย้งสักคำ
สี่สิบล้านคน
แค่คนละหนึ่งน้ำลาย ก็สามารถสร้างทะเลสาบเทียมขึ้นมาในเขตคังตง กรุงโซลได้แล้ว