กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290 หวังผิง ความสำรวม... ความสำรวมช่างหัวมันปะไร
"หัวหน้าแผนกเฉิน แบบนี้...เกรงว่าจะไม่ค่อยเหมาะนะครับ!"
จ้าวเฉียงขาสั่นพั่บๆ สองมือกอดเครื่องคอมพิวเตอร์สีดำเอาไว้แน่น
"เหมาะสิ"
เฉินเย่แสยะยิ้มเย็นชา
"เหมาะมากด้วย"
"จะไม่เหมาะได้ยังไง!"
เฉินเย่ชี้ไปยังโต๊ะหินภายในลานบ้าน
"วางของลง"
จากนั้นก็หันไปมองช่างโทรคมนาคมที่กำลังแบกสายเคเบิลอยู่