กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 277 ถ้าตอบไม่ได้ ก็ไม่ต้องตอบมันแล้ว
เฉินเย่โยนมาร์สเกอลงบนเตียง
ทันทีที่ศีรษะของมาร์สเกอแตะหมอน ปากก็ยังคงพึมพำไม่หยุด
"พวกเขาวิ่งกันอยู่ตลอดเลย"
เฉินเย่จ้องมองเขาอยู่สองวินาที ก่อนจะเอื้อมมือหยิบผ้าห่มสะบัดคลุมท้องให้
"ห่มให้ดี"
"พรุ่งนี้อย่ามาบอกอีกนะว่าเครื่องปรับอากาศของประเทศซินตงกั๋วฆ่านาย"
มาร์สเกอเงียบเสียงไปในที่สุด
เฉินเย่เดินกลับไปยังห้องนั่งเล่น
หม้อซุปเปรี้ยวเย็นชืดไปหมดแล้ว