เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 237 พี่ยักษ์จ๋า น้ำตามันแข็งตัวไปหมดแล้ว
เมืองซื่อปา
ชั้นบนสุดของกรมประชาสัมพันธ์กลาง
แสงแดดส่องลอดผ่านมู่ลี่หน้าต่าง ทอดเงาเป็นแถบแสงเจิดจ้าหลายสายลงบนพื้นไม้แดง
เฉียนหมิงจิ้งถือกาน้ำชาดินม่วง เป่าฟองใบชาที่ลอยอยู่บนผิวน้ำ ก่อนจะจิบอย่างไม่เร่งรีบ
ฝั่งตรงข้าม หลิวเจี้ยนเฉิงนั่งอยู่บนโซฟาหนังแท้ มือหนึ่งถือเอกสารสรุปกระแสความคิดเห็นจากหน่วยงานระดับที่เพิ่งรวบรวมมาได้
"ไอ้เด็กเวรนั่นไม่ได้ก่อเรื่องอะไรอีกใช่ไหม?" เฉียนหมิงจิ้งวางกาน้ำชาลง
หลิวเจี้ยนเฉิงอดไม่ไหว หัวเราะพรืดออกมาตรงนั้น ก่อนจะวางเอกสารลงบนโต๊ะกลางอย่างส่งๆ
"ต่อให้ยืมความกล้าจากมันอีกสิบเท่าก็ไม่กล้าหรอกครับ!"
"ท่านไม่เห็นหน้ามันตอนที่เสี่ยวหม่ายื่นประวัติแชตเมื่อคืนก่อนให้ดูสินะครับ หน้าซีดเขียวไปหมดเลย!"