กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 208 เหลียงเหวินหยวนสมควรถูกตอกตรึงไว้บนเสาแห่งความอัปยศของพวกนายทุน
"ถ้าแกไม่พูด ก็ไม่มีใครหาว่าแกเป็นใบ้หรอกโว้ย!"
เฉินเย่ระเบิดอารมณ์ทันที ชี้หน้าด่าโจวเจิ้งอย่างไม่ไว้หน้า
"ตาแกบอดหรือไง พวกเขามาส่งอุปกรณ์กันชัดๆ แต่พอเข้าปากแกกลับกลายเป็นว่าฉันชอบอะไรแบบนั้นไปได้?"
"มองให้ชัดๆ ลืมตาให้กว้างแล้วดูให้เต็มสองตา!"
"สี่คนนี้เป็นนักเล่นเกม! นักเล่นเกม! เป็นนักกีฬาอีสปอร์ตมืออาชีพอย่างถูกต้องตามกฎหมาย!"
โจวเจิ้งเหลือบมองเฉินเย่ที่สวมเพียงกางเกงขาสั้นลายดอกไม้ ก่อนจะหันไปมองหนุ่มๆ วัยรุ่นที่ยืนเรียงแถวตัวตรงอยู่ข้างๆ
ซาลาเปาทอดที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นส่งกลิ่นหอมของต้นหอมออกมา
บรรยากาศในตอนนั้นชวนกระอักกระอ่วนสุดขีด
ราชาป่าผมทองเป็นคนหัวไว