กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 205 ยังขาดรสชาติไปนิดหน่อยแฮะ
จางเหวยหมินพาเฉินเย่มาส่งถึงห้องสวีตวิวแม่น้ำที่จัดเตรียมไว้ให้เรียบร้อย
ทำเลนี้ไม่มีอะไรให้ติ เป็นวิวแม่น้ำระดับแถวหน้าที่หรูหราที่สุดของแม่น้ำตงไห่
เมื่อเปิดประตูกระจกบานใหญ่ตั้งแต่พื้นจรดเพดาน แสงนีออนจากย่านเดอะบันด์ก็ส่องระยิบระยับจนแสบตา
เฉินเย่โยนกระเป๋าลงบนโซฟา แล้วเดินสำรวจรอบห้องสวีตหนึ่งรอบ
จากนั้นก็จุ๊ปากสองสามที
ห้องสวีตนี้กว้างขวางจริงๆ ทั้งโซฟาหนังแท้ โคมระย้าคริสตัล และกระจกบานใหญ่ที่มองเห็นวิวได้รอบทิศ
แต่เมื่อเทียบกับห้องที่หนิงเฉิงจัดเตรียมให้เขาแล้ว ยังขาดอะไรบางอย่างไป
คอมพิวเตอร์ล่ะ?
มีเพียงโต๊ะทำงานไม้แดงตัวหนึ่งที่ว่างเปล่า