กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 172 เสี่ยวเฉิน นายหลับลงเหรอ! ฉันนอนไม่หลับเลยโว้ย
"ถึงขั้นต้องขายหม้อขายกระทะเลยหรือ?"
"จำเป็นต้องทำขนาดนั้นเชียวหรือ?"
เฉินเย่ชี้ไปยังเครื่องคอมพิวเตอร์หลักด้านงานตรวจสอบวินัยที่กำลังส่องแสงสีฟ้าอยู่บนโต๊ะ จากนั้นก็ชี้ไปยังแฟลชไดรฟ์ที่เสียบอยู่ด้านบน
"ฟุตเทจทั้งหมดอยู่ในนี้แล้ว ของพร้อมใช้ทั้งนั้น"
เรื่องแค่นี้ ยังต้องถึงขั้นขายหม้อขายกระทะด้วยหรือ?
เฉินเย่หยิบเมาส์ขึ้นมา เปิดโปรแกรมตัดต่อ
สร้างโปรเจกต์ใหม่ ลากฟุตเทจเข้ามา
ตัดคลิป ต่อภาพ ปรับแทร็กเสียง เพิ่มเอฟเฟกต์เปลี่ยนฉาก
จางกั๋วเฉียงยืนนิ่งอยู่กับที่ ลืมแม้กระทั่งจะขยับตัว