กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 151 เปิดโหมดนอนอู้งานทันที
เฉินเย่โยนกระดาษทิชชูลงในถาดอาหาร เลื่อนเก้าอี้ออกแล้วเอนหลังพิงพนัก
เขาเหลือบตาขึ้นมองโจวเฉวียนแวบหนึ่ง
"เหล่าโจว"
เฉินเย่ใช้ไม้จิ้มฟันเขี่ยฟันพลางเอ่ยขึ้น "พวกคุณเข้าใจอะไรผิดไปอย่างหนึ่งหรือเปล่า?"
โจวเฉวียนชะงัก "อะไรครับ?"
"ผมเป็นฝ่ายร้องห่มร้องไห้อยากมาที่นี่งั้นเหรอ?"
เฉินเย่ชี้จมูกตัวเอง
"เปล่าสักหน่อย"
"เป็นผู้ว่าการเหลียงผู้ยิ่งใหญ่ของพวกคุณต่างหาก ที่ส่งคุณนำคนมาลักพาตัวผมไปทั้งเตียงด้วยการปีนหน้าต่างตอนกลางดึก!"