กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 138 พี่ชายฉันกินอุจจาระได้ พี่ชายฉันกินได้ตั้งหนึ่งชั่ง
ห้าโมงครึ่ง
เฉินเย่ขยำถุงมันฝรั่งทอดที่ว่างเปล่าเป็นก้อนกลม ก่อนโยนลงถังขยะอย่างส่งๆ
เขาคว้ากระเป๋าเป้จากไม้แขวนเสื้อแล้วสะพายขึ้นบ่า
จางกั๋วเฉียงกำลังจ้องตัวเลขบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่พุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง พอเห็นว่าเขากำลังจะไป ก็รีบหันขวับมาทันที
"นายจะไปไหน?"
"เลิกงาน"
เฉินเย่ตอบโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมา
"ป่านนี้แล้วยังจะเลิกงานอีกเหรอ! คนทั้งอินเทอร์เน็ตกำลังจับตาดูเราอยู่ แล้วบทบรรยายสำหรับชี้นำกระแสในขั้นตอนต่อไปจะทำยังไง?"
จางกั๋วเฉียงร้อนใจจนกระทืบเท้าปึงปัง