เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 95 ขิงแก่ของผู้ว่าฯ ว่าเผ็ดร้อนแล้ว แต่ฝีมือของเฉินเย่นั้นโหดเหี้ยมยิ่งกว่า
เหลียงเหวินหยวน ผู้ว่าการมณฑล คว้าหมับเข้าที่แขนของเฉินเย่ แล้วลากตรงไปยังรถโคสเตอร์ทันที
ภายในโถงใหญ่เงียบกริบไปหนึ่งวินาที
จากนั้นก็ระเบิดเสียงอื้ออึงขึ้นมา
"ท่านผู้ว่าการมณฑล! ทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ!"
หวังเจี้ยนกั๋วถึงกับทิ้งมาดผู้บริหาร วิ่งพรวดลงมาจากบันไดหลายก้าวติดกัน
จ้าวกัง เหล่าหลี่ และเหล่าซุน สามผู้เฒ่าจากต่างเมืองตอบสนองเร็วยิ่งกว่า
เมื่อครู่ยังแทบอยากบีบคออีกฝ่ายให้ตายอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับผนึกกำลังเป็นแนวร่วมเดียวกันในพริบตา
ทั้งสามคนวิ่งเท้าเปล่า แม้แต่รองเท้าแตะก็ยังไม่มีเวลาสวม พุ่งตรงไปขวางหน้ารถราวกับคนเสียสติ ก่อนจะยืนกรานขวางประตูรถเอาไว้แน่น
"ท่านผู้ว่าการมณฑล! นี่ท่านกำลังถอนรากถอนโคนพวกเราเลยนะครับ!" เหงื่อเม็ดโตผุดเต็มหน้าผากหวังเจี้ยนกั๋ว เขากางแขนทั้งสองข้างขวางอยู่ตรงหน้าเหลียงเหวินหยวน