กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88 โจวเจิ้งไม่เข้าใจ แต่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
สมองของโจวเจิ้งหยุดทำงานไปชั่วขณะ
"หา?"
เขายืนนิ่งเป็นไก่ตาแตกอยู่ข้างโต๊ะน้ำชา มือยังค้างอยู่ในท่ากวักเรียก
เมื่อครู่ก่อนหน้านี้ เขายังอุตส่าห์คิดหาวิธีโน้มน้าวแทบหัวหมุนว่าจะเพิ่มข้อเสนออะไรดี ถึงขั้นยกทั้งการลาพักร้อนโดยได้รับเงินเดือนและบริการครบวงจรจากศูนย์อาบอบนวดมาล่อแล้วด้วยซ้ำ
ผลปรากฏว่าไอ้เด็กนี่กลับไม่สนใจอะไรทั้งนั้น แถมยังยกเรื่องละเมิดกฎหมายแรงงานมาพูดอีก
แต่พอเขาตะโกนออกไปว่า "จะยิงจรวดตามใจชอบก็ได้!" ท่าทีของอีกฝ่ายกลับพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือทันที
เฉินเย่โยนกระป๋องโคล่าทิ้ง กระโดดพรวดลงจากเตียง แล้วคว้ากระเป๋าเป้ติดมือมา
"ไปสิ จะยืนบื้ออยู่ทำไม"
เฉินเย่ยัดเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนลงกระเป๋า