เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 เมื่อก่อนมองอย่างดูแคลน ตอนนี้ต้องมานั่งวิเคราะห์ทีละเฟรม
ภายในกลุ่มแชต
เหล่าหลี่ : "เหล่าจ้าว หลับหรือยัง?"
จ้าวกัง : "ดูสภาพฉันตอนนี้สิ คิดว่าฉันจะหลับลงไหม?"
เหล่าซุน : "ไอ้เวรนั่นมันไม่คิดจะเป็นคนเลยหรือไง! ใช้เงินหนึ่งร้อยล้านหยวนถ่ายของแบบนี้ออกมา เมียฉันดูรอบหนึ่งก็ร้องไห้รอบหนึ่ง กลางดึกยังลากฉันขึ้นมาจากเตียงแล้วซ้อมเสียยับ ถามว่าทำไมฉันถึงถ่ายอะไรที่ซาบซึ้งขนาดนี้ออกมาไม่ได้!"
คนหลายคนจ้องหน้าจอ เปิดดูละครสั้นความยาวไม่ถึงยี่สิบนาทีนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ถ้อยคำกล่าวหาก่อนหน้านี้ที่ว่าเฉินเย่หมดมุกสร้างสรรค์แล้วบ้าง ยักยอกเงินเข้ากระเป๋าตัวเองบ้าง บัดนี้กลับตบเข้าที่หน้าของพวกเขาอย่างจัง เจ็บแสบจนแทบชา
นี่น่ะหรือที่พวกแกเรียกว่าหมดมุกสร้างสรรค์แล้ว!
บัญชีทางการระดับเทศบาลที่ปกติเอาแต่เล่นมุก สร้างความบันเทิง แถมยังเอาจูจูเสียไปประกบกับขีปนาวุธ พอหันมาถ่ายละครสั้นก็ว่าไปอย่าง แต่นี่แม่งยังถ่ายออกมาได้ซาบซึ้งขนาดนี้อีกหรือ?
ในใจของทุกคนมีเพียงคำถามเดียว : ท่านผู้อำนวยการเฉิน ยังมีอะไรอีกบ้างที่คุณทำไม่เป็น?