เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 61 พวกตำรวจจราจรนี่ปากแข็งเก็บความลับเก่งชะมัด
ชานเมืองฝั่งตะวันตกของเจียงเฉิง ภูเขาจิ่วผาน
รถแทรกเตอร์ "คลั่งพิโรธ" ที่ผ่านการดัดแปลงครั้งใหญ่หลายสิบคัน จอดอัดแน่นเต็มถนนบนเขาอันคับแคบ
ทั้งสีพ่นสไตล์โลกหลังวันสิ้นโลก ท่อเหล็กกันกระแทก และไฟสปอตไลต์ขนาดใหญ่ ต่างเบียดเสียดกันจนถนนสายเก่าถูกปิดกั้นจนแทบไม่มีช่องว่างให้ผ่าน
เสียงดนตรีเฮฟวีเมทัลผสมปนเปกับเสียงเครื่องยนต์ดีเซลสูบเดียวที่คำรามสนั่น สั่นสะเทือนจนใบไม้ร่วงกราวลงมาจากต้นไม้
หวังเจี้ยนกั๋วยืนอยู่ในเต็นท์บัญชาการ ใช้กระดาษชำระอุดหูไว้แล้ว แต่ก็ยังถูกเสียงดังสนั่นจนใจสั่น
"เหล่าจาง หนังตาขวาฉันกระตุกไม่หยุดเลย" หวังเจี้ยนกั๋วแกะก้อนกระดาษออกจากหู "คนพวกนี้มาแข่งรถหรือมาเอาชีวิตไปทิ้งกันแน่? ดูยางรถพวกนั้นสิ สูงกว่าตัวฉันอีก! ถ้าพลิกตกเขาขึ้นมา พวกเราสองคนได้เข้าไปนอนในคุกแน่"
เหล่าจางใช้ผ้าขนหนูเช็ดเหงื่อบนศีรษะล้าน
"ท่านเจ้าเมือง รถพยาบาลประจำอยู่ทั้งตีนเขาและยอดเขาแล้วครับ" ขาของเหล่าจางสั่นจนแทบยืนไม่อยู่ "เฉินเย่ยืนกรานว่าไม่มีปัญหาครับ เขาบอกว่ารถพวกนี้ทำจากก้อนเหล็กทั้งคัน ต่อให้พลิกคว่ำก็ถือว่าแค่ตีลังกาเอง"
"แล้วไอ้เด็กนั่นอยู่ไหน?"