เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 54 ห้าแสนหยวน! ท่านมองคนได้แม่นยำจริงๆ
วันรุ่งขึ้น ณ สำนักงานประชาสัมพันธ์
เถ้าแก่หลิวถีบประตูเปิดพรวดเข้ามา ในมือถือกระดาษอยู่หลายแผ่น พลางตะโกนเสียงดังจนทางเดินสั่นสะเทือน
"ท่านเจ้าเมืองหวัง! ผู้อำนวยการจาง! เรารวยแล้ว!"
หวังเจี้ยนกั๋ววางหนังสือพิมพ์ลง
"เฒ่าหลิว ใจเย็นหน่อยสิ โหวกเหวกโวยวายอะไรอีก ขายหมูออกไปได้อีกกี่ตัวล่ะ?"
เถ้าแก่หลิวทิ้งตัวลงบนโซฟา ก่อนจะฟาดกระดาษลงบนโต๊ะกลาง
"ขายหมดเกลี้ยงแล้ว! ผมเลี้ยงหมูมาครึ่งชีวิต ยังไม่เคยฝันเห็นภาพแบบนี้มาก่อนเลย คนในเมืองคลั่งกันไปหมดแล้ว!"
เขาชี้ไปที่บรรทัดแรก
"เมื่อคืนตอนเที่ยงคืน มีเถ้าแก่รายใหญ่จากเมืองเซินโทรมา เปิดปากก็ขอซื้อเจ้าตัวเฟอร์รารีที่วิ่งเร็วที่สุดตัวนั้นเลย แถมโอนเงินเต็มจำนวนมาให้ทันที ตั้งสองหมื่นหยวนแน่ะ!"