กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 ชีวิตแบบนี้ อยู่ต่อไปไม่ไหวแล้วโว้ย
รถเจี๋ยต๋าวิ่งขึ้นสู่ถนนสายหลัก
การจราจรในช่วงเวลาเร่งด่วนยามเย็นเคลื่อนตัวได้บ้างหยุดบ้าง
เฉินเย่ใช้มือข้างหนึ่งจับพวงมาลัย ส่วนอีกข้างหมุนเปลี่ยนคลื่นวิทยุไปเรื่อยๆ
ทันใดนั้น
โทรศัพท์มือถือที่เฉินเย่วางทิ้งไว้ในช่องเก็บของฝั่งเบาะข้างคนขับก็เริ่มสั่น
ครืด
ครืดๆ
ครืดๆๆ
พร้อมกันนั้น โทรศัพท์มือถือในมือของจางกั๋วเฉียงที่นั่งอยู่บนเบาะข้างคนขับก็สั่นตามไปด้วย