กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 35 เพื่อตัวเลข GDP สู้ตายโว้ย
ห้องพักผ่อนหลังเวที
ภายในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นยาหม่องและน้ำอบกันยุง
เสียง "โครม!" ดังขึ้น
กระดองเต่าสีม่วงถูกโยนลงบนพื้นซีเมนต์ ก่อนจะหมุนคว้างไปสองรอบ
จางกั๋วเฉียงทิ้งตัวลงบนเก้าอี้พับพลาสติก เสื้อเชิ้ตลายดอกเปียกชุ่มไปทั้งตัว แนบติดกับแผ่นหลัง
เขาถอดแว่นกันแดดออก ก่อนจะตบเท้าใหญ่สองข้างที่สวมรองเท้าแตะคีบอย่างแรงข้างละสองที
รอยยุงกัดสามตุ่ม
"เวรกรรมอะไรกันเนี่ย..."
จางกั๋วเฉียงแหงนหน้ามองพัดลมเพดานที่สั่นคลอนราวกับพร้อมจะร่วงลงมาได้ทุกเมื่อ พลางหอบหายใจหนัก "เหล่าหวัง... ฉันไม่ไหวแล้ว เอวแก่ๆ ของฉันจะหักอยู่แล้ว"