เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30 เพื่อตัวเลข GDP ท่านเองก็คงไม่อยากให้
ภายในห้องทำงาน
ฝาแก้วกระติกน้ำร้อนในมือจางกั๋วเฉียงร่วงลงพื้นดัง "แปะ" กลิ้งไปสองตลบ ก่อนจะหยุดอยู่ข้างเท้าของเฉินเย่
"สละ... สละชีวิตเหรอ?"
จางกั๋วเฉียงรู้สึกคอแห้งผาก ยกมือขึ้นลูบเส้นผมอันล้ำค่าที่เหลืออยู่ไม่กี่เส้นของตัวเอง "เสี่ยวเฉิน อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามนะ ฉันยังมีพ่อแม่ที่ต้องดูแล มีลูกหลานที่ต้องเลี้ยงดู แถมยังต้องใช้หน้าตาออกไปพบปะผู้คนอีก"
"เฉินเย่ มีอะไรก็พูดมาตรงๆ" หวังเจี้ยนกั๋วยืดหลังตรงขึ้นเล็กน้อย "ตราบใดที่เป็นไปเพื่อการพัฒนาของเจียงเฉิง ต่อให้ต้องเสียสละอย่างสมเหตุสมผล ฉันกับเหล่าจางก็ยังมีจิตสำนึกพอ"
ตอนพูดคำว่า "อย่างสมเหตุสมผล" เขาเน้นเสียงหนักเป็นพิเศษ
เฉินเย่ก้มลงเก็บฝาแก้วขึ้นมา เป่าฝุ่นที่เกาะอยู่ออก ก่อนวางลงบนโต๊ะ