เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 56志村团藏:“方焰,你太极端了!”
หลังจากบีบแขนซาสึเกะอย่างแรง นารูโตะก็หยิกแก้มตัวเองจนเจ็บจนหน้าเบี้ยว “อ๊ากกก! ไม่ใช่ความฝัน! อาจารย์ฟางเยี่ยนสุดยอดไปเลยครับ!”
ซาสึเกะกัดฟันกรามจนดังกรอด หันหน้าหนีไปทางอื่นไม่ยอมดูเพื่อนร่วมสำนักผู้โง่เขลาคนนี้
อดีตพี่ชายผู้เป็นที่เคารพรัก อ่อนโยนและใจดีอย่างอุจิวะ อิทาจิ ได้ทิ้งบาดแผลทางจิตใจไว้ให้ซาสึเกะใหญ่หลวงเกินไป ทำให้ตอนนี้เขาอดไม่ได้ที่จะคาดเดาว่าพลังที่ฟางเยี่ยนแสดงออกมานั้น เป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งของภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น
นารูโตะดูเหมือนคนที่ไม่เคยเห็นโลกกว้าง ราวกับม้าที่หลุดจากบังเหียน เขาวิ่งเหยาะ ๆ ไปตลอดทางด้วยรอยยิ้มเบิกบานแล้วพุ่งเข้าไปในคฤหาสน์
สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าคือสนามหญ้ากว้างขวาง บนสนามหญ้าประดับด้วยดอกไม้ป่าที่กำลังบานสะพรั่งไม่กี่ดอก ซึ่งโน้มไหวไปตามกระแสลมเบา ๆ ส่งกลิ่นหอมจาง ๆ ออกมา