เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 49 “คุณเริ่มคิดไปเองตั้งแต่เมื่อไหร่ว่ากำลังใช้เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาอยู่น่ะ?”
จิ๊ด ๆ ๆ...
เปลวแสงสีเขียวมรกตไหลผ่านร่างของฟางเยี่ยนแต่ละคน ถักทอประสานกันราวกับผืนแพร
ต้นกำเนิดจิตแท้ของฟางเยี่ยนทุกคนได้รับการปรับปรุงและยกระดับอย่างต่อเนื่อง จนบรรลุถึงชั้นที่สูงยิ่งกว่าเดิม
ไม่นานนัก การแบ่งปันความสามารถก็เสร็จสิ้น!
ผลประโยชน์มหาศาลทำให้ฟางเยี่ยนนินจายิ้มออกด้วยความยินดี “คาถาเคลื่อนย้ายเงามายาเมื่อถ่ายทอดมาสู่โลกนินจา ก็กลายเป็น [วิชานินจามิติห้วงเวลา·ทากะมิคามิ]!”
“เจ้านี่ใช้งานได้ดีกว่าวิชาเทพเหินสายฟ้าตั้งเยอะ! ไม่จำเป็นต้องใช้คุไนพิเศษเป็นสื่อกลาง สามารถร่ายได้อย่างอิสระ—ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือสิ้นเปลืองจักระมหาศาล โดยพื้นฐานแล้วการใช้แต่ละครั้งต้องสูญเสียจักระเทียบเท่ากับปริมาณทั้งหมดของคาคาชิหนึ่งคน”
“และไอ้เรื่องปริมาณจักระอะไรพวกนี้น่ะ พวกเราไม่เคยขาดแคลนอยู่แล้ว!”
ฟางเยี่ยนปรมาจารย์กู่มีท่าทีสงบนิ่ง ทว่ารอยยิ้มกลับปรากฏขึ้นที่หางตา “หนอนกู่เซียนวิถีอวกาศสินะ...เป็นไปตามที่คาดไว้เลย!”