เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 16 【จดหมายเชิญจากจอมมารขาว! สมาชิกใหม่!】
สเนปออกคำสั่งปิดปาก ห้ามเหล่าจอมเวทน้อยพูดถึงคำพยากรณ์ที่ฟางเยี่ยนทำไว้ในวันนี้
เพื่อการนี้ เขาจึงจงใจปรุงน้ำยาหม้อหนึ่งต่อหน้าเหล่านักเรียนจากสองบ้าน มันส่งกลิ่นหอมฉุยและมีรสชาติประหลาด—ของเหลวสีน้ำเงินเข้มเดือดพล่านและกระเพื่อมไหว ประกายแสงอันตรายวับวาวราวกับน้ำซุปเข้มข้นที่เต็มไปด้วยยาพิษ
ดูเหมือนศาตราจารย์วิชาปรุงยาผู้นี้จะอารมณ์พลุ่งพล่านจนควบคุมระดับไฟไม่ได้ เขาถึงกับใช้ไฟแรงเคี่ยวน้ำยาจนแห้งขอดไปทั้งหม้อ
กลิ่นของพืชพรรณที่ราวกับกำลังเน่าเปื่อยพุพังกระจายไปทั่วห้องใต้ดิน
จากนั้นสเนปก็กวาดสายตามองไปรอบ ๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบว่า “น้ำยาหม้อนี้ เมื่อเคี่ยวจนแห้งจะกลายเป็นไอระเหยของน้ำยา ซึ่งพวกเธอได้สูดดมเข้าไปในร่างกายแล้ว”
“มันคือ【ยาสัจจะ】ที่ใช้สำหรับป้องกันการเปิดเผยความลับ หากใครนำเรื่องวันนี้ไปบอกผู้อื่น จะต้องถูกพิษตายทันที!”
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคำขู่นี้ใช้ได้ผลอย่างมากกับเหล่าจอมเวทน้อย นักเรียนบ้านสลิธีรินและกริฟฟินดอร์ในวินาทีนี้ได้ทิ้งอคติที่มีต่อกันไปชั่วขณะ ในแววตาที่มองอีกฝ่ายนั้น กลับมีความรู้สึกเป็นมิตรเฉกเช่นเพื่อนร่วมรบที่ต้องเผชิญชะตากรรมและเก็บงำความลับเดียวกัน