กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนที่ 621 เป็นเวทีฟางจริงๆ ด้วย
เมื่อออกมาจากบ้านพักของเหยียนจวิ้น ถงอันก็รู้สึกหดหู่เล็กน้อย
ความภักดีส่วนใหญ่ของเขาที่มีต่อราชสำนักหมิงนั้นเกิดจากความเฉื่อยชาในการเรียนของเขาเมื่อตอนเป็นวัยรุ่น
ถงอันยังคงจำบทกวี “ข้าจะตอบแทนความเมตตาของท่านบนลานทองคำ ยอมตายเพื่อสนับสนุนมังกรหยก” ได้ เมื่อเขายังเด็ก เขายังใฝ่ฝันที่จะ “เป็นชาวนาในตอนเช้าและขึ้นไปยังท้องพระโรงในตอนเย็น” ได้รับตำแหน่งขุนนาง ได้รับการแต่งตั้งเป็นมหาเสนาบดีโดยจักรพรรดิ และได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่สำคัญ
แม้ว่านักวิชาการขงจื๊อจะไม่ได้รับการยกย่อง เขาก็เพียงท่องประโยคต่อไปนี้ “เดิมที ข้าอยากเฝ้ารอพระจันทร์ที่สว่างไสว แต่พระจันทร์ที่สว่างไสวกลับส่องแสงบนคูน้ำเท่านั้น”