เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 467 อัตลักษณ์ทางการเมืองและการต่อสู้
เมื่อข่าวสงครามในหูกวงถูกส่งไปยังเมืองหลวง
เมืองหลวง
มหาเสนาบดีจางจวีเจิ้งอ้างว่าป่วยและอยู่ที่บ้าน ราชสำนักหลวงก็ตกอยู่ในความโกลาหลทันที
ในเวลานี้ เสนาบดีก็ตระหนักว่าหากไม่มีจางจวีเจิ้ง พวกเขาก็ไม่มีทางจัดการราชสำนักหมิงที่ไม่มั่นคงได้จริงๆ
สิ่งแรกที่ไม่สามารถจัดการได้คือผู้มีอำนาจในสถานที่เหล่านี้
จางจวีเจิ้งยังสามารถปราบปรามกลุ่มผู้มีอำนาจเหล่านี้ได้ แต่ราชสำนักหมิงในปัจจุบันไม่สามารถปราบปรามพวกเขาได้
ประการที่สอง ผู้ตรวจการในราชสำนักหมิงที่โจมตีซึ่งกันและกันได้ทำลายคำสั่งของสำนักเลขาธิการจนเกือบหมดสิ้น กลุ่มผู้ตรวจการนี้เปรียบเสมือนสุนัขป่าที่หลุดจากเชือก กัดไปทุกที่ และความขัดแย้งในราชสำนักก็แตกแยกออกไปอีก
อย่างไรก็ตาม จางจวีเจิ้งยังไม่มีทีท่าว่า “จะฟื้นตัว” ประตูคฤหาสน์ถูกปิด และปฏิเสธผู้เยี่ยมชมทั้งหมด แม้แต่แพทย์หลวงที่พระพันปีสองพระองค์ส่งมาก็ยังถูกกักไว้ข้างนอก
เซียงจื่อออกจากบ้านและลากเกวียนเขียวของเขาไปที่วิทยาลัยหลวง