เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 455 เวลาที่น่าเบื่อ ศตวรรษที่ตื่นเต้น
เกาหวู่กวนกล่าวว่า “ถ้าเจ้าถามข้า สงครามในอนาคตจะไม่สู้รบด้วยเกียรติยศ แต่ด้วยการส่งกำลัง”
หลี่หยางกงเงียบไป
เกาหวู่กวนกล่าวว่า “เรากำลังจะเข้าสู่ยุคเสื่อมโทรมและน่าเบื่อ ซึ่งสงครามกลายเป็นชุดรายงานและตัวเลข กองกำลังที่สามารถจัดหาเสบียงที่แข็งแกร่งกว่าจะเป็นผู้ชนะสงคราม”
หลี่หยางกงยังรับผิดชอบด้านโลจิสติกส์ด้วย เขาพยักหน้าและกล่าวว่า “ท่านพูดถูก ข้าก็รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในสงครามเช่นกัน ไม่ใช่ว่านายพลไม่สำคัญอีกต่อไป แต่สงครามได้กลายเป็นเรื่องของการบริโภคโดยรวม ชัยชนะหรือความพ่ายแพ้ของการรบหนึ่งหรือสองครั้งจะไม่มีผลกระทบสำคัญต่อสถานการณ์สงครามอีกต่อไป ในท้ายที่สุดแล้ว ความแข็งแกร่งโดยรวมต่างหากที่สำคัญ”
หลี่หยางกงกล่าวว่า “เมื่อครั้งที่ข้าอยู่ที่กวางสี ข้าพบว่าตราบใดที่ยังมีการส่งกำลังเรื่อยๆ ชัยชนะหรือความพ่ายแพ้ของการรบหนึ่งหรือสองครั้งไม่ส่งผลกระทบต่อสถานการณ์โดยรวมเลย”
“หากเราแพ้การรบหนึ่งหรือสองครั้ง เราก็สามารถจัดกำลังทหารเพิ่มเติมเพื่อขึ้นภูเขาได้ ตราบใดที่หมู่บ้านเหยาเหล่านั้นแพ้การรบครั้งหนึ่ง พวกเขาก็จะพ่ายแพ้โดยสมบูรณ์”
“ข้าเคยพบหมู่บ้านเหยาที่ต่อต้านอย่างแข็งแกร่งและเอาชนะการโจมตีของเราได้หลายครั้ง แต่สุดท้ายแล้ว หมู่บ้านเหยาก็หมดอาวุธและอาหาร และยอมแพ้”