เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 437 ข้ออ้างสำหรับส่งกำลังทหาร
หวังซื่อเจิ้นเปิดประตูและต้อนรับขุนนางจากกองซิงเหรินเข้ามาในบ้านอย่างเคารพ
ขุนนางกรมพิธีการนำคำสั่งของคณะเสนาบดีออกมาและประกาศต่อหวังซื่อเจิ้นว่าเขาจะได้รับการแต่งตั้งใหม่และย้ายไปดำรงตำแหน่งอวี่เหวินหลางของกรมพิธีการ
ก่อนที่พ่อของเขาจะประสบภัย ตำแหน่งของหวังซื่อเจิ้นคือซานตงปิงเป่ยเต้า ซึ่งเป็นผู้ตรวจการที่ปฏิบัติหน้าที่ทางทหารพิเศษด้วย เป็นตำแหน่งสำคัญในราชสำนักหมิงที่ควบคุมทั้งกิจการพลเรือนและทหาร ยศของตำแหน่งนี้ต่ำกว่าผู้ว่าการ แต่ก็ถือเป็นตำแหน่งสำหรับขุนนางที่ส่งไปยังเมืองหลวงด้วย
ปิงเป่ยเต้าเป็นขุนนางระดับสี่ และหยวนไหว่หลางของกรมพิธีการก็เป็นขุนนางระดับสี่เช่นกัน การย้ายเช่นนี้ถือเป็นการย้ายในแนวราบเท่านั้น ไม่สามารถถือเป็นการเลื่อนตำแหน่งได้
เมื่อทหารองครักษ์มาถึง ที่บ้านของหวังซื่อเจินก็มีงานชุมนุมวรรณกรรม ทุกคนมองไปที่หวังซื่อเจินเพื่อดูว่าเขาจะตอบสนองต่อคำเรียกของราชสำนักในการแต่งตั้งอย่างไร
หวังซื่อเจินโค้งคำนับขุนนางของกองซิงเหรินและกล่าวว่า
“นายท่าน ข้าขอไว้อาลัยบิดาอีกสามปี ข้าขออภัยที่ไม่สามารถปฏิบัติตามคำสั่งของท่านได้”
ทุกคนมองไปที่หวังซื่อเจินด้วยความชื่นชมมากขึ้น
อันที่จริง การไว้อาลัยสามปีไม่ได้หมายถึงสามปีเต็ม แต่หมายถึงปีที่สาม