เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 426 การศึกษาวิจัยเกี่ยวกับถังเซียนจู
ภาคตะวันออกเฉียงใต้จัดการสอบวัดจอหงวนครั้งแรก และเมืองหนานจิงก็เต็มไปด้วยบัณฑิตจากมณฑลต่างๆ ที่มาเข้าร่วมการสอบ
โรงเตี๊ยมทั้งหมดในเมืองหนานจิงเต็มหมด บัณฑิตที่มาสายทำได้แค่พักในวัดหรือวัดเต๋า หรือเช่าบ้านส่วนตัว
อันที่จริงเมื่อปีที่แล้วก็มีบัณฑิตจำนวนมากมารวมตัวกันที่หนานจิง แต่ครั้งนี้มีขนาดใหญ่กว่า
ตามนโยบายของภาคตะวันออกเฉียงใต้เมื่อปีที่แล้ว บัณฑิตที่มีตำแหน่งดีเด่นและผ่านการสอบจอหงวนสามารถเป็นนักเรียนได้
หลังสำเร็จการศึกษาที่วิทยาลัยและได้หน่วยกิตตามที่กำหนด การมอบหมายงานจะถูกกำหนดโดยพิจารณาจากผลการเรียนและประสิทธิภาพการทำงาน
แม้ซูเจ๋อจะเชื่อว่าระบบการคัดเลือกและการฝึกอบรมนี้เป็นวิทยาศาสตร์มากกว่า แต่ก็ยังไม่สามารถเอาชนะความเฉื่อยอันมหาศาลของประวัติศาสตร์และยุคสมัยได้
บัณฑิตจำนวนมากยังคงปฏิเสธที่จะเข้าเรียน โดยเชื่อว่าการสอบจอหงวนเป็นหนทางที่ถูกต้อง นี่เป็นความคิดที่หยั่งรากลึกในจิตใจของบัณฑิตในยุคนั้น การเข้าเรียนและได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าหน้าที่ต่างก็เป็น “เส้นทางชั่วร้าย” ที่ไม่ได้มาตรฐาน
ซูเจ๋อไม่เห็นด้วยกับความคิดเห็นของคนส่วนใหญ่ แต่เจ้าหน้าที่ในภาคตะวันออกเฉียงใต้ก็ขาดแคลนเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงจัดการสอบเพื่อคัดเลือกบัณฑิตต่อไป
แต่ในการสอบจอหงวนครั้งนี้ ซูเจ๋อยังคงกำหนดมาตรฐานเอง