เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 420 ห้องประชุมรัฐธรรมนูญพระราชวังคริสตัล
เมื่อจักรพรรดิหลงชิงตื่นขึ้น เขาพบว่าร่างกายครึ่งหนึ่งของเขาขยับไม่ได้
ด้วยปากและจมูกที่บิดเบี้ยว เขาทำได้เพียงส่งเสียงอู้อี้
“ฝ่าบาท!” เฟิงเป่าที่รับใช้ข้างๆ คลานไปหาจักรพรรดิอย่างรวดเร็ว จับมือจักรพรรดิหลงชิงแล้วร้องไห้
เมื่อเห็นข้ารับใช้ที่ซื่อสัตย์คนนี้ จักรพรรดิหลงชิงก็รู้สึกโล่งใจในที่สุด เขาเงยหน้าขึ้นและเห็นหลี่ชุนฟางยืนอยู่ตรงหน้าเขาด้วยความกังวล
อย่างไรก็ตาม หลี่ชุนฟางไม่ได้รีบไปที่เตียงจักรพรรดิเพื่อตรวจสอบอาการของจักรพรรดิ แทนที่จะทำอย่างนั้น เขากลับเรียกหมอหลวงมาถามเกี่ยวกับอาการของจักรพรรดิ
“โรคลม?”
หลี่ชุนฟางมองดูแพทย์ประจำราชวงศ์ และแพทย์ประจำราชวงศ์ที่ตัวสั่นก็พูดถึงอาการสองอย่างที่เกือบทำให้หลี่ชุนฟางเป็นลม
พระราชวังถูกปิดตายไปแล้ว และหมอโฮ่วที่ถูกเรียกตัวไปพบจักรพรรดิ เกลียดโชคร้ายของเขา เขาบังเอิญเข้าเวรที่โรงพยาบาลจักรพรรดิในวันนี้ และถูกเรียกตัวไปที่พระราชวังเพื่อเข้าพบจักรพรรดิที่เป็นลมจากโรคหลอดเลือดสมองแตก
ทักษะทางการแพทย์ของหมอโฮ่วอยู่ในระดับปานกลาง ครั้งหนึ่งเขาเคยไล่หลี่ซื่อเจินออกจากสำนักแพทย์หลวงและมักจะสั่งจ่ายยาที่รักษาสุขภาพเท่านั้น