เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 397 แผนของท่านสงวนท่าทีเกินไป!
หวงไท่จี๋ที่กำลังไล่ตาม ได้ยินว่าเว่ยเจียเจี๋ยฆ่านายกองเพียงคนเดียว ทหารม้าที่เหลือกลับไม่กล้าไล่ตาม เขาก็โกรธมาก
ทหารม้าเหล่านี้ไม่ใช่กองกำลังชั้นยอดของเขา แต่เป็นกองกำลังจากชนเผ่าอื่นบนทุ่งหญ้าที่เดินทางมาที่เมืองปันเซิงเพื่อเข้าพวก
หวงไท่จี๋มักจะดูถูกกองทหารเศษผ้าเหล่านี้อยู่เสมอ ดังนั้นเขาจึงสั่งให้ทหารม้าหนึ่งในสิบคนถูกตัดหัวไปในข้อหาขี้ขลาด
หลังจากนั้นหวงไท่จี๋ได้นำทหารม้าของเขาไล่ตามผู้ลี้ภัยชาวฮั่นเหล่านี้ทันที
ไม่ว่าเว่ยเจียเจี๋ยจะกล้าหาญแค่ไหน เขาก็ทำได้เพียงถ่วงเวลาการหลบหนีของชาวฮั่นเมื่อเผชิญหน้ากับทหารม้าชั้นยอดที่หุ้มเกราะ
พวกเขาต่อสู้และถอยไปตามทาง แม้ว่าเว่ยเจียเจี๋ยจะนำทหารดอกบัวขาวมาช่วย แต่คนธรรมดาเหล่านี้ ซึ่งแบกครอบครัวไปด้วยกลับเดินช้าเกินไป ผู้คนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ถูกทิ้งไว้ข้างหลังกระจัดกระจาย ถูกโจมตีจนตาย และหลบหนีไปทุกทิศทุกทางโดยทหารม้าของหวงไท่จี๋
หวงไท่จี๋สั่งให้ไม่ต้องไล่ตามชาวฮั่นที่กระจัดกระจายเหล่านี้ แต่ให้ตามล่ากองกำลังพิทักษ์นิกายดอกบัวขาวของเว่ยเจียเจี๋ยก่อน
เขารู้ดีว่าตราบใดที่กองทัพฮั่นของเว่ยเจียเจี๋ยถูกกวาดล้าง ชาวฮั่นทุกคนจะเป็นเหมือนวัวและแกะ ถูกทหารม้าไล่ต้อนไปรอบๆ ได้ตามต้องการ
เว่ยเจียเจี๋ยก็ทรหดเช่นกัน ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันตลอดทั้งคืน ในวันรุ่งขึ้น มีผู้พิทักษ์นิกายดอกบัวขาวเหลืออยู่ไม่ถึงร้อยคน พวกเขารวมตัวกันอยู่ในป่าเล็กๆ ริมแม่น้ำเหลือง และเกือบทุกคนได้รับบาดเจ็บ