เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 385 บิดาเมตตาและบุตรกตัญญู
ซูเจ๋อยิ้มและมองไปที่ฉีจี้กวงแล้วถามว่า
“แม่ทัพเจิ้งหนาน ท่านคิดว่าต้องใช้กำลังคนกี่คนจึงจะพิชิตผิงหนานได้”
ฉีจี้กวงไม่ใช่แม่ทัพที่มีชื่อเสียงตามแบบแผน แต่เป็นแม่ทัพที่ยอมรับอาวุธใหม่ๆ อย่างแข็งขัน
ในไทม์ไลน์ประวัติศาสตร์ของซูเจ๋อ ฉีจี้กวงตระหนักได้ถึงความสำคัญของปืนไฟอย่างรวดเร็วและยกย่องอาวุธนี้เป็นอย่างยิ่ง
ในช่วงบั้นปลายชีวิตของฉีจี้กวง เขาพัฒนากลวิธีในการใช้รถศึกและอาวุธปืนเพื่อต่อต้านกองทหารม้าในแนวป้องกันทางเหนือและจัดระเบียบแนวป้องกันทางเหนือใหม่
ในช่วงเวลาของการว่างงานนี้ ฉีจี้กวงเดินทางไปทั่วตะวันออกเฉียงใต้เพื่อศึกษาพิชัยยุทธ์ของซูเจ๋อและยุทธวิธีของกองทัพใหม่ในตะวันออกเฉียงใต้
แต่แม่ทัพที่มีชื่อเสียงก็คือแม่ทัพที่มีชื่อเสียง ฉีจี้กวงได้ตระหนักว่าการเกิดขึ้นของอาวุธปืนได้นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในวิถีแห่งสงคราม
ฉีจี้กวงยิ้มและกล่าวว่า
“นั่นขึ้นอยู่กับว่าผู้ว่าการใหญ่ต้องการอันนัมแบบไหน?”