เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 383 ปืน เชื้อโรค และแก้ว
เมื่อลอเรนโซตื่นขึ้น ชายคนหนึ่งในชุดฮั่นฟูสีขาวและสวมหน้ากากสีขาวพูดกับเขาเป็นภาษาออตโตมัน
“เจ้าตื่นแล้วเหรอ?”
แม้ว่าลอเรนโซจะไม่เคยพบแพทย์ชาวตะวันออก แต่ชุดที่แปลกประหลาดของชายคนนี้ก็คล้ายกับชุดที่หมอกาฬโรคในเวนิสที่สวมหน้ากากปากนกและเสื้อคลุมสีดำมาก ลอเรนโซยังได้กลิ่นสมุนไพรในอากาศ และเขาเดาว่านี่น่าจะเป็นคลินิกทางตะวันออกเฉียงใต้
แพทย์ขมวดคิ้ว และเมื่อเห็นว่าลอเรนโซไม่ตอบ เขาก็เปลี่ยนไปเป็นภาษาละตินและถามว่า “เจ้าไม่ใช่ชาวออตโตมันเหรอ?”
ลอเรนโซแปลกใจและถามว่า “ท่านพูดภาษาละตินได้?”
แพทย์พูดอย่างภาคภูมิใจ “ข้าเคยเรียนที่วิทยาลัยแพทย์หลี่ซื่อเจิ้น ผู้ว่าการซูเชิญชาวโปรตุเกสมาสอนหลักสูตรภาษาละติน คะแนนภาษาละตินของข้าได้ตั้งที่สามของชั้นเรียน”
ลอเรนโซลุกจากเตียงแล้วพูดด้วยความตื่นตระหนก “ตอนนี้ข้าไม่มีเงินจ่ายค่ารักษา ข้าชื่อลอเรนโซ เป็นพ่อค้าจากเวนิส ข้าจะจ่ายเงินแน่นอนเมื่อมีเงิน”
แพทย์โบกมือแล้วพูดว่า “ไม่ต้องกังวล เจ้าแค่หมดสติและถูกส่งมาที่นี่ ข้ายังไม่ได้รักษาเจ้าเลย”
“ข้าชื่อเฉาหวาง ข้าเป็นแพทย์”