เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 366 นักเรียนต่างชาติ
ด้วยการสนับสนุนเรื่องเงินทุนจากอาจารย์ของเขา อีซุนชินออกเดินทางจากอินชอน และในที่สุดก็มาถึงท่าเรือเซี่ยงไฮ้ด้วยเรือสินค้า
แต่บังเอิญว่ากองเรือกำลังจะออกเดินทางและท่าเรือเซี่ยงไฮ้ถูกปิด ดังนั้นเรือสินค้าจึงเทียบท่าได้เฉพาะที่ท่าเรือซ่งเจียงที่อยู่ใกล้เคียงเท่านั้น
หลังจากมาถึงท่าเรือแล้ว อีซุนชินก็ร้องขอต่อเจ้าหน้าที่ศุลกากรทางทะเลในพื้นที่ให้ออกจากกองเรือและเข้าสู่ภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้
แต่คิดไม่ถึงว่าจะต้องถูกกักกันตัวเป็นเวลา 30 วันก่อนออกจากบริเวณท่าเรือ
อีซุนชินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกักตัวในบ้านพักด้วยค่าใช้จ่ายของตัวเอง ซึ่งแทบจะใช้เงินทั้งหมดที่เขาพกมาด้วยไปจนหมด
โชคดีที่อีซุนชินพูดภาษาจีนได้ดี เมื่อเขามาถึงฮ่องกงครั้งแรก เขาพอหาเงินได้บ้างจากการทำงานเป็นล่ามให้กับนักธุรกิจชาวโชซอน ซึ่งทำให้เขาสามารถอยู่ได้จนกระทั่งสิ้นสุดการกักกันตัว
หลังจากสิ้นสุดการกักกันตัว 30 วัน เขาถูกนำตัวไปที่ศาลในกรมศุลกากรทางทะเล ซึ่งมีเสมียนนั่งอยู่หลังโต๊ะและตรวจสอบใบสมัครเข้าประเทศของเขา
อีซุนชินนั่งลงที่โต๊ะ เสมียนที่รับผิดชอบในการตรวจคนเข้าเมืองชื่อเยว่หมิงหลุน ซึ่งถูกย้ายมาจากกรมศุลกากรทางทะเลฝูโจว เขาหันไปมองอีซุนชินแล้วถามว่า
“ชาวโชซอน เจ้ามาที่ภาคตะวันออกเฉียงใต้ของเราทำไม?”