เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 362 จากเทวสิทธิราชย์สู่อำนาจอธิปไตยของประชาชน
สวี่เว่ยไม่ตอบสนองต่อคำพูดของซูเจ๋อโดยตรง แต่กล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น โปรดขอให้ผู้ว่าการใหญ่เรียกผู้ว่าการในหนานจื้อลี่มาและถามความคิดของทุกคน”
ซูเจ๋อพยักหน้าและกล่าวว่า “แผนของคนคนหนึ่งสั้น แต่แผนของทุกคนยาว นั่นคือสิ่งที่ควรเป็น เช่นนั้นในนามของสำนักงานผู้ว่าการใหญ่ ออกคำสั่งไปยังสำนักงานทั้งหมดในหนานจื้อลี่ ให้พวกเขารีบมาที่หนานจิงเพื่อหารือการปฏิรูปรัฐบาลร่วมกัน”
เดิมทีมีสิบสี่จังหวัดภายใต้หนานจื้อลี่ แต่มีสิบสองแห่งที่ถูกควบคุมโดยภาคตะวันออกเฉียงใต้ ในขณะที่ซู่โจว(Xuzhou)และหวยอันยังคงอยู่ในมือของราชสำนักหมิง
จังหวัดที่สำคัญและเจริญรุ่งเรืองที่สุดคือจังหวัดหยิงเทียนใกล้กับเมืองหนานจิง จังหวัดซูโจว(Suzhou)ซึ่งมีเฮ่อซินหยินเป็นผู้ว่าการจังหวัด จังหวัดซ่งเจียงซึ่งมีเฉินซื่อซิงเป็นผู้ว่าการจังหวัด จังหวัดเฟิงหยางซึ่งมีจูฉงจิน สมาชิกราชวงศ์ที่เป็นผู้นำการลุกฮือเป็นผู้ว่าการจังหวัด และจังหวัดฮุยโจวซึ่งมีหลี่จื้อเป็นผู้ว่าการชั่วคราว
ไม่ใช่ว่าจังหวัดอื่นๆ ไม่สำคัญ แต่ประชากรของพวกเขาไม่มากเท่ากับจังหวัดเหล่านี้ และการค้าขายของพวกเขาไม่พัฒนาเท่ากับจังหวัดเหล่านี้
หลังซูเจ๋อกลับมาจากทางเหนือด้วยชัยชนะ เขาก็ได้เรียกประชุมผู้ว่าการของหนานจื้อลี่ แน่นอนว่าทุกคนไม่กล้าชักช้าและรีบมารวมตัวกันที่เมืองหนานจิง
ในช่วงเวลานี้ ซูเจ๋อได้เรียนรู้ผ่านเรือเร็วว่าเกิดอะไรขึ้นในเมืองหลวงหลังจากที่เขาออกจากทางเหนือ