เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 349 ลูกหาบของราชสำนักหมิง
สวี่กั๋วก็ลงมืออย่างรวดเร็วเช่นกัน แม้ว่าจักรพรรดิและอวี่อ๋องจะหลบหนีและเอาอาหารไปจำนวนมาก แต่เนื่องจากพวกเขารีบหลบหนี พวกเขาจึงไม่มีเวลาเอาข้าวสารส่วนใหญ่ในเมืองหลวงไป
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อความปลอดภัย จักรพรรดิเจียจิงนำราชองครักษ์และกองกำลังชั้นยอดของค่ายเป่ยจิงออกไป ในจำนวนคน 10,000 คน ยกเว้นทหารที่ได้รับแจ้งก่อนหน้านี้และนำเสบียงสำหรับสิบวันไป ทหารของค่ายเป่ยจิงนำเสบียงสำหรับสามวันไปอย่างเร่งด่วน
สวี่กั๋วเคยทำงานในราชสำนัก และเป็นขุนนางฮั่นหลิน ทำให้สามารถเข้าถึงระเบียบข้อบังคับที่เป็นความลับของราชสำนักได้ เขายังคุ้นเคยกับกิจการของกรมคลังและกรมโยธาธิการอีกด้วย
ซูเจ๋อแต่งตั้งสวี่กั๋วเป็นทูตสำนักงานยุ้งฉางของผู้ว่าการใหญ๋ ซึ่งรับผิดชอบงานด้านธัญพืชในเมืองหลวงโดยสมบูรณ์
สิ่งแรกที่สวี่กั๋วควบคุมคือยุ้งฉางที่ใหญ่ที่สุดใกล้เมืองหลวง เรียกว่า “ไท่ชาง” เมื่อเขานำกองกำลังไปที่นั่น ทหารบางส่วนจากค่ายเป่ยจิงได้ล้อมยุ้งฉางไว้แล้วและเตรียมที่จะปล้น
แต่หลังจากความโกลาหลในเมืองหลวง ขุนนางกรมคลังชื่อจางซื่อรุ่ยรีบวิ่งไปที่ยุ้งฉางนอกเมืองทันที กรมคลังสั่งทหารให้เฝ้ายุ้งฉางและเผชิญหน้ากับทหารปล้นสะดมเหล่านี้
สวี่กั๋วสั่งให้ทหารที่อยู่รอบๆ เขาเดินหน้าทันที และพวกเขาก็เอาชนะกบฏที่กำลังปิดล้อมยุ้งฉางและช่วยจางซื่อรุ่ยไว้ได้
จางซื่อรุ่ยเป็นเพียงขุนนางระดับเล็กในกรมคลัง แต่เขามีความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง ราชวงศ์หมิงไม่ได้ขาดแคลนขุนนางที่มีความสามารถ แต่ขาดสายตาที่จะชื่นชมพวกเขา