เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 332 ซูโจว
จางจวีเจิ้งมองไปที่เกากงและถามว่า “พี่ซูชิง มีวิธีจัดการกับการขาดแคลนเงินในหนานจิงหรือไม่?”
เกากงถอนหายใจและพูดว่า “ยาก! เจ้าและข้าต่างรู้ดีว่าวิธีที่ดีที่สุดในการจัดการกับการขาดแคลนเงินคือการผลิตเหรียญ แต่เมื่อพิจารณาถึงสถานการณ์ในหนานจื้อหลี่แล้ว เรายังผลิตเหรียญได้หรือ?”
จางจวีเจิ้งคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และส่ายหัว เพื่อที่จะหล่อปืนใหญ่ เขาได้ขนทองแดงและเหล็กทั้งหมดในคลังหนานจิงไปที่อันชิงแล้ว ตอนนี้เขาไม่มีวัสดุอะไรเลยสำหรับการหล่อเหรียญ
เกากงกล่าวต่อ “มีอีกวิธีหนึ่งคือการออกเหรียญเงิน”
“ฉู่ต้า เจ้ารู้ไหม เหรียญเงินที่ผลิตในฝูโจวนั้นเคยใช้ในซานตงและเจียงเป่ยมาแล้ว และค่าเงินก็มีเสถียรภาพมาก”
จางจวีเจิ้งกล่าวว่า “เหรียญเงิน? เราจะหาเงินได้ที่ไหนในหนานจื้อหลี่?”
เกากงกล่าวว่า “หล่อใหม่”
“หล่อใหม่?”
เกากงพยักหน้าและกล่าวว่า “ใช่ เราจะหล่อเหรียญเงินที่ออกโดยซูเจ๋อให้เป็นเหรียญเงินที่มีมูลค่าลดลงและคุณภาพต่ำลง ถึงแม้ว่าจะต้องใช้เงินและแรงงาน แต่ก็จะช่วยเพิ่มเหรียญเงินในตลาดและบรรเทาปัญหาการขาดแคลนเงินได้ในระดับหนึ่ง”